هرهرهرش مال من بود آن شاء الله نه به حدیث پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله

سلام
عمل به حدیث
درباره ی مسایل مربوط به اشیاء پیدا شده

1-برداشتن چیزی که پیدا شده مکروه است

2-اگر انسان چیزی پیدا کند و بردارد:
الف)صاحبش معلوم است باید به صاحبش بدهد

ب)اگر صاحبش معلوم نیست:

A)قیمت آن از یک درهم کمتر است:می تواند به قصد آنکه برای خودش باشد از آن استفاده کند یا اعلام کند تا صاحبش پیدا شود
B)قیمت آن از یک درهم یابیشتر است:

***نشانه ای ندارد:که از روی آن بتواند صاحبش را پیدا کند------>>بنابر احتیاط واجب از طرف صاحبش صدقه بدهد

***نشانه دارد: که باید اعلام کند پس:
++اگر صاحبش پیدا شد به او بدهد

++اگر صاحبش پیدا نشد می تواند برای خود بردارد به قصد اینکه هر وقت صاحبش پیدا شد عوض آن را به او بدهد یا برای صاحبش نگهداری کند تا هر وقت پیدا شد به او بدهد


یک درهم معادل 6/12نخود نقره ی سکه دار است(حدودا سه هزار تومان می باشد ولی خودتان مراجعه کنید ببینید چند میشود)

دیدگاه امام علی علیه السلام:
جمعیت زیادی دور حضرت علی (ع) حلقه زده بودند. در این هنگام مردی وارد مسجد شد و در فرصتی مناسب پرسید: یا علی! سؤالی دارم. علم بهتر است یا ثروت؟ علی در پاسخ فرمود: علم بهتر است؛ زیرا علم میراث انبیاست و مال و ثروت میراث قارون و فرعون و هامان و شداد. مرد که پاسخ سؤال خود را گرفته بود؛ سکوت کرد.

بعد از او مرد دیگری وارد مسجد شد و همان‌طور که ایستاده بود بلافاصله پرسید: یا اباالحسن! سؤالی دارم، می‌توانم بپرسم؟ امام در پاسخ آن مرد فرمود: بپرس! مرد که آخر جمعیت ایستاده بود پرسید: یا علی! علم بهتر است یاثروت؟ حضرت‌علی در پاسخ به آن مرد فرمودند: علم بهتر است؛ زیرا اگر از مال انفاق کنی کم می‌شود؛ ولی اگر از علم انفاق کنی و آن را به دیگران بیاموزی بر آن افزوده می‌شود. نفر دوم که از پاسخ سؤالش قانع شده بود، همان‌‌جا که ایستاده بود نشست.

در همین حال سومین نفر وارد شد، او نیز همان سؤال را تکرار کرد و امام در پاسخش فرمود: علم بهتر است؛ زیرا علم تو را حفظ می‌کند، ولی مال و ثروت را تو مجبوری حفظ کنی.

هنوز سخن امام به پایان نرسیده بود که چهارمین نفر وارد مسجد شد. او در حالی که کنار دوستانش می‌نشست، عصای خود را جلو گذاشت و پرسید: علم بهتر است یا ثروت؟ پس امام در پاسخش فرمود: علم بهتر است؛ برای اینکه مال و ثروت فقط تا هنگام مرگ با صاحبش می‌ماند، ولی علم، هم در این دنیا و هم پس از مرگ همراه انسان است.

نوبت پنجمین نفر بود. او که مدتی قبل وارد مسجد شده بود و کنار ستون مسجد منتظر ایستاده بود، و با تمام شدن سخن امام همان سؤال را تکرار کرد وحضرت‌ علی علیه السلام نیز در پاسخ به او فرمودند: علم بهتر است؛ زیرا ثروت و مال را هم شخص مومن می تواند به دست بیاورد و هم کافر ولی علم را به دست نمی آورد الا شخص مومن.

با ورود ششمین نفر سرها به عقب برگشت، مردم با تعجب او را نگاه ‌کردند. یکی از میان جمعیت گفت: حتماً این هم می‌خواهد بداند که علم بهتر است یا ثروت! کسانی که صدایش را شنیده بودند، پوزخندی زدند. مرد، آخر جمعیت کنار دوستانش نشست و با صدای بلندی شروع به سخن کرد: یا علی! علم بهتر است یا ثروت؟ امام نگاهی به جمعیت کرد و گفت: علم بهتر است؛ زیرا تمام مردم در امور دینشان برای برطرف کردن مشکلات دینی خود به صاحب علم نیازمندند ولی به هیچ وجه به صاحب مال نیازی پیدا نخواهند کرد لذا نفر ششم هم ساکت شد.

در این لحظه همهمه‌ای در میان مردم افتاد؛ که چه خبر است امروز! چرا همه یک سؤال را می‌پرسند؟ نگاه متعجب مردم گاهی به حضرت‌ علی و گاهی به تازه‌واردها دوخته می‌شد. در همین هنگام هفتمین نفر که کمی پیش از تمام شدن سخنان حضرت ‌علی وارد مسجد شده بود و در میان جمعیت نشسته بود، پرسید: یا اباالحسن! علم بهتر است یا ثروت؟ امام در جواب این شخص هم فرمودند: علم بهتر است؛ زیرا علم شخص عالم را در گذشتن از پل صراط قوی و استوار می گرداند ولی مال مانع عبور شخص ثروتمند از پل صراط است

خدا خيرت بده ...
انشا الله خدا همه ما را حامي و مدافع ولايت قرار بده