این آیه گرچه در مورد بنی اسرائیل بعداز حضرت سلیمان علیه السلام است ولی شامل حال ما هم میشود
بعضی وقت ها مادنبال چیزهایی می رویم که هیچ فایده ای برای ما ندارد و ضرر هم دارد چون به دنبال آن رفته ایم و حداقل ضرر آن این است که بیخود وقت خود را تلف کرده ایم و چیزهایی که که برای ما سودمند و واجب است را یاد نمی گیریم
مثلا می دانیم فلان بازیکن خارجی اهل کجاست و در چه تیمی بازی می کند وخلاصه اخبار گذشته و آینده او را میدانیم.
آخر شب پای برنامه ی مزخرف 90 می نشینیم تا ببینیم پنالتی و آفساید گرفته شده - کارت قرمز داده شده و... درست بوده یانه
بازیکن جدیدی که فلان تیم به خدمت گرفته را از همدیگر سوال می کنیم
تا آخر شب به دنبال نتیجه ی این تیم و آن تیم در آن سر دنیا هستیم و نماز شب که هیچ - نماز صبح اول وقت که هیچ- نماز صبح ما هم قضا می شود
از احوالات فلان بازیگر فلان خواننده فلان ترانه با خبریم ولی حیف و صد حیف نمی دانیم که اگر تشهد در نماز یادمان رفت چه کنیم نمیدانیم فلان شک مرا و احکام فلان شک غیر مبطل را و چرا علی علیه السلام در مقابل خلفای ملعون سکوت کرد و چرا مجتبی علیه السلام با آن ملعون صلح کرد و سید الشهدا علیه السلام برای چه قیام کرد و ووووووووو چراهای واجب

سرخوش ز سبوی غم پنهانی خویشم
چون زلف تو سرگرم پریشانی خویشم

در بزم وصال تو نگویم ز کم و بیش
چون آینه خو کرده به حیرانی خویشم

لب باز نکردم به خروشی و فغانی
من محرم راز دل طوفانی خویشم

یک چند پشیمان شدم از رندی و مستی
عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم

از شوق شکر خنده لبش جان نسپردم
شرمنده ی جانان ز گران جانی خویشم

بشکسته تر از خویش ندیدم به همه عمر
افسرده دل از خویشم و زندانی خویشم

هر چند امین بسته ی دنیا نیم اما
دلبسته ی یاران خراسانی خویشم

سید علی خامنه ای

دل را ز بي خودي سر از خود رميدن است
جان را هواي از قفس تن پريدن است

از بيم مرگ نيست كه سرداده ام فغان
بانگ جرس زشوق به منزل رسيدن است

دستم نمي رسد كه دل از سينه بركنم
باري علاج شكر گريبان دريدن است

شامم سيه تر است ز گيسوي سركشت
خورشيد من برآي كه وقت دميدن است

سوي تو اين خلاصه گلزار زندگي
مرغ نگه در آرزوي پركشيدن است

بگرفت آب و رنگ زفيض حضور تو
هرگل دراين چمن كه سزاوار ديدن است

با اهل درد شرح غم خود نمي كنم
تقدير قصه دل من ناشنيدن است

آن را كه لب به دام هوس گشت آشنا
روزي (امين) سزا لب حسرت گزيدن است